دنیای درهم برهم پر از امید و رشد

دیروز ۵شنبه حسابی تو باشگاه کار کردم، خوب بود... قرار شد امروز هم بریم تمرین کنیم... امروز خیلی بهتر از قبل بودم ولی هنوز جای کار دارم... تا باشگاهم حالم خوبه... اصلا نمی‌خوام برگردم خونه... خونه هم دوست دارم لای کتاب‌هام غرق بشم... وقتی خودم رو باور کنم و به خودم اعتماد کنم بهتر می‌تونم انجامش بدم... امروز توی زمین بازی خیلی بهتر کار کردم چون داشت دستم میومد... این روزها یه حس عجیب تنها و دلتنگی دارم... انگار نیاز دارم برم جای دور یا یه آدم خوب بیاد بشینه باهام صحبت کنم... برای ادمینی دو جا پیام دادم، باید آموزش‌هاش رو ببینم تا شروع کنم... فردا چند تا کار مهم رو باید تموم کنم تا نفس راحت بکشم...

داداشم شروع کرده داره آبجیم رو ازم دور می‌کنه با روش‌های مختلف... منم اصلا ضعف نشون نمی‌دم... واقعا دیگه بود و نبود آدما برام مهم نیست... خیلی وقته پرونده وابستگی به بقیه رو بستم... امشب یواشکی دور از چشم من قرار گذاشتن برن بیرون بگردن... آبجیم بهم آخراش گفت... گفتم آره دیگه شروع کردین کلا من رو بایکوت کنین و بذارین کنار... گفتم خوش بگذره... انگار من خبر داشتم می‌چسبیدم بهشون می‌رفتم😂دعوت کردنی حسش نیست چه برسه به این که دعوت نکنن... واقعا این ژن تنهایی از مامان و بابام بهم پرقدرت رسیده... مامان منم عین خودمهههههه داداش‌هاش وفا و معرفت نداشتن.... بابام هم عین پدر همه رو حمایت کرده ولی هیچ خیری ازشون ندیده... منم چون روی عقایدم وایسادم و نخواستم با حرف داداشم عوض بشم بایکوت شدم... فکر کن عوض این که بگه من خانواده توام پشتتم نگران نباش بهم می‌گه مردم ازت بدشون میاد... حالا نه که مردم به من خدمتی کردن... شهرمون همین چند وقت پیش بود پشت سرم شایعه درآوردن بعد داداشم بهم شک کرد و مردم رو باور کرد... بچه بودم ۱۰ ساله بودم... باهم دعوا کردیم... و یه بار هم دوران راهنمایی بودم دعوا کردیم... تو این ۲ بار به من یه حرفی زد داداشم که هیچ وقت یادم نرفت... گفت تو قراره وقتی بزرگ بشی یه دختر فاسد پسرباز آبروبر بشی و هیچی نمی‌شی و به دردنخوری...!!! بعضی حرفا سنگینن زخمیت می‌کنند... اون حتی یه بار گفت تو دختر خرابی می‌شی که با پسرا بازی می‌کنی... من بچه بودم دوران سختی داشتم نوجوان بودم... حتی تازه مامان بهم گفت چند وقت پیش داداشم گفته، من که به خوبی دایی بزرگ نیستم اون انقدر با اعتقاد انقدر خوب انقدر انقلابی انقدر نمازخون، و تهش چپ کرد، این هم برمی‌گرده چپ می‌کنه منحرف می‌شه خسته می‌شه کم میاره... وقتی اینا رو شنیدم راستش شکستم حس کردم زیر پام رو کشیدن... کاش حداقل تفهیم جرم می‌کردن می‌فهمیدم چرا انقدر ازم نفرت دارن... اشتباهی گناهی عیبی دارم بگن بهم... من بزرگ شدم، دانشجو شدم، خوابگاه و دانشگاه رفتم، دوره‌ها رفتم، تو مجازی خیلی آدما من رو می‌شناسن، وبلاگ و رفیقام رو دارم، و با جرئت تمام می‌گم داداشم اصلا ۱٪ من رو نمی‌شناسه تو این ۱۰سال حتی ۱۰ دقیقه نیم ساعت باهام صحبت نکرده و اصلا شناختی ازم نداره... تو ذهنش یه داعش ساخته ازم چون از بس تو رسانه و گوشیه و همیشه دعوا راه انداخته تو خونه... من اگر فقط گیر این و اون بودم آویزون مردم بودم خیلی وقت پیش چپ کرده بودم، من ۲۲سالمه نه پسربازم نه خانه‌خراب و فاسد... هیچ وقت نذاشتم بابام دلش بلرزه یا غیرتش له بشه... نذاشتم آبروی مامانم بره... من برای خودم زندگی کردم... هزینه‌ش تهمت و تمسخر و بایکوت شدن باشه با جون و دل قبول می‌کنم... به قول حضرت علی از خلوتی راه حق نمی‌ترسم... جرم من اینه هدف دارم برنامه دارم برای پیشرفتم... من بدنم در اختیار و نمایش جامعه نذاشتم... شاید روزی بیاد تنهاترین باشم ولی هیچ ترسی ندارم... بدی رو هم با خوبی جواب می‌دم... مومن شیعه زرنگه از هر موقعیت برای رشدش استفاده می‌کنه... امام زمان آدم ضعیف نمی‌خواد.... آره همه چیز زندگی امتحان خداست... خدا می‌خواد ظرفیت من بزرگ‌تر بشه تا برای مراحل بعدی زندگی قوی‌تر بشم... شاید اونقدری که خدا صلاحم رو می‌دونه من هیچی نمی‌دونم... من خودم ساختم و دارم می‌سازم❤️ ناامیدی رو هم بلد نیستم، و تو لغت نامه زندگی من کوتاه اومدن وجود نداره... آره من پر روتر از اینم که جا بزنم🌱✊️

بچه ۲تا معلمم با افتخار... با حقوق کم و شرایط سخت بزرگ شدم... مامان و بابام برام چیزی کم نذاشتن ولی خب سختی کشیدیم، شاید خیلی چیزها می‌خواستیم نتونستیم به دست بیاریم... اولین دلیلش عدم مديريت مالی و اتحاد بین مامان و بابام بود، دومین دلیل هم خب علاوه بر خانواده خودمون باید خانواده مادربزرگم رو حمایت کنیم، و دردسرها داشته برامون... چون پدربزرگم خیلی زود فوت کرده و بابام پسر ارشد از ۱۶ سالگی شده پدر این خانواده و پشتوانه مالی زیر صفر بوده... از هر دو طرف نه تنها حمایت نشدیم بلکه فحش و ناسزا و خیانت هم دیدیم🚶🏻‍♀️... کلا یه خونه داریم و یه ماشین که داره واقعا نفس آخرش رو می‌کشه و نتونستیم تو این ۲۰سال ماشین عوض کنیم... تا اومدیم به خودمون بیایم، داداشم با روش‌ها و دلایل مختلف پول‌هامون رو داره می‌خوره، سرش خونه بابابزرگم رو فروختیم، طلاهای مامان، چند تا ماشین از دستمون گرفت!!! ولی باز آدم بده ماییم... منم که دیگه بعد قبول دانشگاه اکثر هزینه‌هام رو جدا کردم و خودم رو می‌گردونم... داداشم باز شاکی هم هستاااا... بعد نامزدی هم که ۲ساله هر روز هر شب خونه ما هستن، نمی‌ره کالا برگش رو فعال کنه، یا حداقل ماهی یه چیزی برای خونه بگیره، انگار نه انگار...! عروسی و هزینه‌هاش هم تو راهه... واقعا این روزها خیلی فشار رومون هست... برای داداشم یه خونه خیلی خوب خریدیم، هنوز ۲ساله زیر فشار قسط‌هاش داریم جون می‌دیم، و اخیرا جوری شده دیگه حقوق مامان و بابا کفاف نمی‌ده، و من هم دارم از یه جاهایی کمک می‌کنم با حقوق نداشته‌م، جوری شده یا نسیه گوشت می‌خره، یا نمی‌تونه مرغ بخره... امروز سر داروهای من پول کم آوردیم💔خیلی حس بدی بود، پول‌های ته حساب‌ها رو ریختیم روی هم تا بتونیم حداقل داروهای ضروری رو بخریم... واقعا تا الان صدام درنیومده خیلی‌ها فکر می‌کنن من دارم با این عقاید توی پول غرق می‌شم...

امروز حقوقم رو ریختن، قسط‌ها رو دادم، ۲کتاب ضروری داشتم خریدم، هنوز شهریه باشگاه رو ندادم و هنوز پول دوره و مشهد هم میاد روش، و هنوزززز شهریور نیومده پولم تموم شد رسماااااا🥲💔امروز سر این ماجرا دیگه تحملم تموم شد... دیگه تصمیمم رو جدی کردم حداقل شغل دوم و سوم پیدا کنم، و از یه جاهای دیگه منبع مالی باز کنم برای خودم... واقعا گاهی از خانواده خجالت می‌کشم... درسته بازار خوابیده و داداشم کارش کم شده ولی دلیل نمی‌شه مفت خوری کنه... اصلا به غرور و غیرتش برنمی‌خوره هیچ، بی‌احترامی و دعوا هم داریم هر روز...

دوستای من ماشین خودشون، خونه خودشون، کار خودشون رو دارن... من ناشکری نمی‌کنم، اتفاقا خداروشکر بابت همه‌چیز... من فکرم درگیر این چیزها شده... از اون‌ور هزینه لباس عروسی، هزینه ارتودنسی و بدهی دانشگاه هم تو راهه... عملا قراره ۲ ۳ سال آینده خیلی برام سخت بگذره... کاش می‌تونستم یه کار خوب پیدا کنم... کار حضوری که نمی‌شه، شهرمون هیچی نداره کوچیکه، مرکز استان هم نمی‌تونم برم بیام، چون هم سخته هم دوره هم ۱ ماه دیگه دانشگاه باز می‌شه... می‌خوام تمرکزم رو بذارم کارهای مجازی مثل ادمینی و اینا... دعا کنین بتونم کمکی کنم... شده یه روغن بخرم یه نمک بخرم برای خونه یا چند کیلو سیب‌زمینی و پیاز بخرم شاید یه کم دغدغه از بابام مامانم کم بشه🥲💔

پ.ن: ببخشید این روزها اصلا حال جسمیم خوب نبود، غیر کارهای ضروری کار دیگه انجام ندادم، از فردا میام هم بیشتر بنویسم هم به تک‌تک کامنت‌هاتون جواب بدم، ممنونم که همراه منید❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

امروز صبح زود بیدار شدم، رفتیم عیادت عمه‌ میو که انگار تو باغشون افتاده، دستش از آرنج هم در رفته بود هم بدجوووووری شکسته بود😑👩🏻‍🦯به آدم خبر ندادن، یه پسر داره، رفتن عمل کردن برگشتن بعد خبردار شدیم... امروز بهش سر زدیم یه کم بهش کمک کردم، ولی خب آدم حالش می‌گیره... هوا شدید گرم بود... برگشتیم خونه، ناهار اینا آماده کردیم، منم خونه رو مرتب کردم، بعد برق‌ها رفت خوابیدم... بیدار شدم چایی خوردم، ظرف‌ها رو شستم، بعد رفتم بدمينتون...

قبلا بدمينتون من عالی بود، حرف نداشت، ولی ولش کردم، چون مریض شدم و دکتر برام ممنوع کرد... حالا بعد چندین سال برگشتم، شدیدا اعتماد به نفسم رو از دست دادم، وقتی وارد زمین می‌شم خودم رو گم می‌کنم و استرس می‌گیرم... قراره ببرن مسابقه... من اصلاااا آماده نیستم اصلااا... استرس گرفتم، جلسه پیش با یه حریف خیلی ضعیف مسابقه دادم بردم، ولی باز استرس داشتم، امروز با یه حریف دیگه مسابقه دادم، بدجوری باختم، انگار اولین بارم بود راکت و توپ و زمین می‌دیدم☹️💔سر جمع ۱ ماه تمرین کردم، هیچ پیشرفتی ندارم... استرس مسابقه اذیتم می‌کنه، که نکنه برم خراب کنم... من همون آدمی بودم که مسابقه کاراته اصلا استرس نداشتم چون به خودم اعتماد کامل داشتم، ولی سر این خیلی خودم رو باختم🥲🚶🏻‍♀️اصلا از نظر ذهنی خوب نیستم... واقعا حس فلج بودن دارم... مربی امروز گفت واقعا گند زدی... تو حتی نمی‌تونی از زمینت مراقبت کنی... انقدر ۲ به ۲ کار کردیم انفرادی برام سخت شده... همه بچه‌ها ازم کوچیکن... بعضی‌ها انقدر حرفه‌ای کار می‌کنند ولی من هی استرس می‌گیرم و خودم رو گم می‌کنم... مخصوصا نزدیک پریودم هست🥲💔قاطی شدم رسماااا... می‌خوام ۳شنبه ۲تا سانس رو بمونم خیلی کار کنم... بعد هی مسابقه و تمرین نگاه کنم... می‌خوام تو این چند روز باقی مونده حداقل از نظر ذهنی خودم رو آماده کنم... بدنی مشکلی ندارم فقط ذهنی و اعتماد به نفس رو درست کنم کافیه... تکنیک‌ها رو باید خیلی نگاه کنم تا تو ذهنم بشینه تا خودکار بزنمش... خسته خسته خسته خسته

واای بابت پست قبلی شرمنده... دیروز پر از خشم و نفرت بودم... واقعا ممکن بود کار دستم بده... امروز یعنی دیروز ۲۴ مرداد، رفتم باشگاه کاراته... حسابی کار کردم... خیلی خسته شدم، حالم خیلی خوب شد، بعد برگشتم خوااابیدم فقط... امروز خیلی حالم بهتر بود خداروشکر... دیگه اون رو می‌بینم توجهی بهش نمی‌کنم

می‌دونی دیروز مامانم چی گفت بهم؟ خیلی برام سنگین بود!!! گفت که اذیت‌های اون شاید کفاره گناهانمون باشه🫠وای خیلی ترسیدم... این که آدم خوبی باشی ولی به جاش مامانت بهت بگه کفاره گناهان... من همیشه این سگ‌اخلاق رو موقعیت رشد می‌بینم، پوست‌کلفت می‌شم... هر چند اخیرا فهمیدم بدنم شدیدا بهش حساسیت پیدا کرده، حتی اسمش میاد ضربان قلبم زیاد می‌شه، و سایه‌ش رو می‌بینم بدنم سفت می‌شه، نفس کشیدن سخت می‌شه برامط ضربان قلیم انقدر می‌ره بالا حس می‌کنم قلبم از جاش درمیاد👩🏻‍🦯 با یه روانشناس صحبت کوتاه داشتم، گفت بدنت حالت دفاعی می‌گیره، و این تجربه اخیر نیست و بدنت از بچگی همین بوده، و اون رو یه تهدید می‌دونه، انگار حس می‌کنه قراره دوباره آسیب ببینی، حتی اگر باهات خوب هم باشه اون رو یه موجود خطرناک شناسایی می‌کنه، و بدنت سال‌هاست تحت‌فشاره🫠دلم برای خودم بدنم سوخت... امیدوارم دانشگاه حضوری بشه یا تهش مدارس حضوری بشه زودتر بفرستن بریم... امیدم همون چند روز مشهده بعدش دیگه برم دانشگاه یا مدرسه... واقعا دلم می‌خواد یه جایی برم خودم باشم و کارهام... تنهایی رو خیلی دوست دارم...

وای اخیرا عجیب شدم، دلم شوهر خوب می‌خواد😅انگار نیاز دارم به یکی تکیه‌کنم... یاد ح.ر افتادم، بعد کات کردن واقعا داغون شدم، از درون شکستم... مخصوصا انقدر همدیگه رو دوست داشته باشی و هیچ دلیلی برای جدایی نباشه جز خانواده... گاهی خوشحالم گاهی پشیمان از کات کردن... ظاهرا خیلی خوب بودیم باهم، گاهی یه چیزهایی می‌ترسوند من رو... نمی‌دونم... ولی واقعا حس نیاز به تشکیل خانواده دارم، شاید خنده‌دار باشه، گاهی دلم می‌خواد مادر بشم بچه داشته باشم، و خیلی حس خوبیه ولی خب همه‌ش رو سپردم به خدا... امیدوارم یه آدم خوب پیدا بشه... و خود خدا درستش می‌کنه برام حتمااا😍امیدم به خودشه فقط

شدیدا خسته‌م برم به همیارهام گزارش امروز بفرستم بخوابم... یاعلی

دیگه واقعا به آخر رسیدم، یعنی رسوندن... امروز وحشی داداشم اومده خونه، کولر روشن کردیم، رفته در اتاق ما رو بسته، می‌گم نبند بذار هوا بره توش، پنجره‌ش بسته‌ست خیلی گرم می‌شه، ما اونجا زندگی می‌کنیم، چرت و پرت گفت گوش ندادم، پا شدم در رو باز کردم، باز چرت و پرت گفت گفتم کار خوبی کردم، باز فحش و توهین کرد، هیچی نگفتیم سکوت کردیم... امروز با عملکردم زدم تو دهنت، از این به بعد برخورد مستقیم می‌کنم... توهین کرد جلوش وایمیسم... مگه این جا خونه اونه که بیاد وحشی بازی دربیاره... بره گم بشه تو خرابه خودش... بی‌شرف وحشی بی‌غیرت عرضه نداره میاد کل آرامش خانواده رو می‌گیره شده کابوس همه‌مون... ولی من این ترمز این وحش رو می‌کشم... از این به بعد هر غلطی کرد جلوش وایمیسم... بزرگم نیست هم‌خونم نیست اتفاقا از صدتا دشمن بدتره برام... روانی بی‌شرف.... انگار ارث باباش رو بالا کشیدم یا باباش رو کشتم... جلوی زنش توهین پشت توهین... از حالا به بعد جوری جلوش وایمیسم که بفهمه کاره‌ای نیست... چیزی بهش نگفتیم وحشی شده... حرف بزنه بهش می‌گم بی‌غیرت... بی‌شرف واقعا هر طوری می‌خواد حرف می‌زنه ولی از این به بعد می‌زنم تو دهنش... خودش باعث شد روش وایسم... هر روز فحش و توهین صدا کلفت کردن... بی‌غیرت بی‌همه‌چیز جلوی زنش بزرگ و کوچیک رو تحقیر می کنه.... عین دایی بزرگم ترمزش رو می‌کشم تا بفهمه با کی طرفه‌... من دیگه اون آدم سابق نیستم از همچین وحشی بترسم... گم شه بره...

ببخشید واقعا عصبانی‌م واقعا دیگه کم آوردم واقعا دیگه خسته شدم... دیگه بریدم... من نه گردوی سابقم نه کوتاه میام تمام

واوووووو تابستون نصف شد و داره شهریور میاد... واقعا زمان از 9 اسفند 1404 انگار جوری شده برام که همه چی سریع می گذره... حتی زندگی دیگه مثل سابق نیست برام... امروز صبح دیر بیدار شدم مثل همیشه... مامانم نبود رفته بودن باغ... یه بستنی برای صبحانه خوردم و لپ تاپ رو روشن کردم و دوره استاد ولدی رو باز کردم و شروع کردم به درست کردن مرغ و برنج :) خانواده اومدن خوردیم... بعد داشتیم ظرف اینا جمع می کردیم، تا بشوریم... یهویی دیدیم صدای داداشم رفت بالا و با بابام بحثش شد... باز چرت و پرت های اینستا رو بلغور می کرد برامون... هی از شاه می گفت و بابام منطقی می گفت.... بابام اصلا آدم انقلابی نیست ولی دیگه انقدر احمق نیست همه چیز رو باور کنه اتفاقا خیلی مطالعات و تجربه داشته... حرفا داداشم غیر منطقی بود واقعا... وسط حرفشون یه دروغ بزررگ ازش گرفتم :) برای من سابق غیرممکن بود وارد بشم ولی من الان زدم تو دهنش و جلوی همه خودش رو ضایع کرد... گفتم فلان حرفت دروغ و اشتباهه... با مدرک ثابت کردم... وای آتیش گرفت.... باور نکرد زد زیرش... اصلا نگاه نکرد و قبول نکرد که غلط کرده... بعد با خیال راحت و آرامش رفتم ظرفا رو شستم... من قول دادم دیگه ساکت نمونم فکر نکنن احمقم... اصلا با من و مامانم مشکل داره یعنی متنفره از ما... می گه یه روزی می رسه چون عقاید شما اینه به ما میوه ندن :/ باشه بابا ترسیدم مردمی که انقدر بی وجدانن انقدر چیز خاصی برای من نیستن... من خیلی وقته تومار مردم رو پیچیدم و گذاشتم کنار... من اگر مردم برام مهم بود که الان مثل تو یه پارانوئیدی روانی عصبی مریض شده بودم... آدمی که به راحتی مامان باباش توهین کنه و بذار کنار به کس دیگه رحم نخواهد کرد... هیچی دیگه گند زد به روزمون... اعصاب همه مون بهم ریخت... 30 سالشه 30 ساله می خوره تو این خونه!! یه بار ندیدم بعد زن گرفتن بعد مستقل شدن دست پر بیاد خونه یا یه لیوان جا به جا کنه... همیشه خورده ریخته حتی پارچ آب رو نذاشته تو یخچال... یه کیلو مرغ بگیره بیاره بگه گرونیه ماهم این جا پلاس شدیم شرمنده که هیچ طلبکارم هست... آدم عجیبیه واقعا... بعد تو تمیز کردن بادوم ها به مامان کمک کردم چای خوردیم با ابجیم رفتیم بیرون.... براش پیتزا گرفتم... پول نداشتم ولی خب ته مونده کارتم رو دادم رفت... گفتم یه کم حال و هوامون عوض بشه... بعد دیگه پیاده روی کردیم برگشتیم خونه... می خوام برنامه هام رو انجام بدم... فردا می خوایم سالگرد ازدواج مامان و بابام رو بگیریم :) 16 مرداد بود ولی دیگه نشد... تابلو سفارش دادم... کیک و گل رو هم زن داداشم هماهنگ کنه... امیدوارم به خیر بگذره... تا حالا براشون سالگرد ازدواج نگرفتیم اولین باره... ذوق و هیجان دارم... برم ادامه کارهام... ببینم چی می شه... وای نوشتن آدم رو خالی می کنه :) نعمته واقعا

سلااام... وبلاگ واقعا کند شددده برااام👩🏻‍🦯راستش از سبک خواب خودم شدیدا خسته شدم... شب دیر وقت می‌خوابم، صبح دیر بیدار می‌شم، در طول روز خسته و کسل...💔😑... در طول روز با وجود داشتن کار زیاد و نوشتن برنامه باز وقت تلف می‌کنم و دیر سراغ کارهام میام...😑باید بگم واقعا این سبک زندگی باعث می‌شه زود انگیزه‌م رو از دست بدم... و می‌خوام یه کاری کنم... اون هم این که مثلا در طول روز تقسیم کنم کارهام رو... مثلا دیگه وقت و نزدیک ناهار و شام بالاخره باید آشپزخونه باشم و کمک مامان بکنم وگرنه باید حرف بشنوم🚶🏻‍♀️... هر چند این هم جز برنامه‌مه... بعد دیگه گوشیم رو خیلی کم استفاده کنم و بیام اتاق... تو پذیرایی موندنی باعث می‌شه یادم بره اصلا برنامه دارم🙂... هی درگیر حواشی و صحبت‌های بیخودی می‌شم و تهش وقتم تلف می‌شه و دچار تنبلی و بی‌حوصلگی می‌شم🥲.... دیگه از فردا اجراش می‌کنم... آهاااان یه چیزی بگم... البته حرف زیاد دارم... قراره اواسط شهریور برم مشهد و ذوق زده‌م😍✌🏼خانواده مخالفن ولی مهم نیست چون نرم کل زحماتم به باد می‌ره، بعدش هم دلم برای امام رضا تنگ شده🥺فردا شهادته... هعی... شهریور احتمالا مسابقه بدمينتون دارم... نگرانم براش ولی باید حسابی باید تمرین کنم... تو فکر اینم که واقعا اراده‌م رو قوی‌تر کنم... خواب بعد از ظهر رو حذف کنم عالی‌تر می‌شه... برق می‌ره هوا گرم بعد آدم سست می‌شه بیحال خوابش می‌گیره...

وای وای وای دیروز با یه جاهلی بحثم شد... فقط توهین می‌کرد... فکر کرد قراره کم بیارم و سکوت کنم... جوابش رو خیلی مودبانه دادم... هر چی گفت، گفتم منبع معتبر بیام برام... هی می‌گفت تو خرافات پرستی! می‌گفتم باشه تو که از دانش و علم آگاهی منبع معتبر و خوب معرفی کن... فحش جنسی می‌داد بهم😑😑می‌گفتم بابا فحش نده منبع بده بهم... بحث رو کشوند ۱۸ و ۱۹ دی ماه... هر چی گفتم فحش داد... دیگه ادامه ندادم... آخه منطقی صحبت کنی فحش جنسی و غیرجنسی می‌شنوی، غیر منطقی باز همینه... هیچی دیگه تهش تهدیدم کرد که قراره بکشه من رو و روی قبرم برقصه😂منم گفتم عموترامپ رو هم بیار باهم برقصید و شهادت افتخار ماست و بعدش با یه بلیت برید جزیره اپستین برای خوش‌گذرونی😁✌🏼 بعد با ترامپ برید گلف بازی کنید و از زمین گلف ترامپ که زیرش هزاران دختر خاک شده بازدید کن😂عصبی شد شدید😂و باز منبع معتبر و آگاهانه برام نفرستاد... انرژی و وقتم رو گرفت ولی خب تفریح خوبی بود😂💔هرچند متاسفم براشون و دلم می‌سوزه براش... حیفه جوون‌هامون... هعی... خسته‌م سمت بحث سیاسی و بدبختی نمی‌رم

برم ادامه کارهام

نمی‌دونم چرا وبلاگ نمیاورد، الان هم به زور آورد... عجیبه واقعا...

سلام... اممم... دارم روی احساسات و کنترل هیجانم حسابی کار می‌کنم و واقعا حالم خیلی بهتره... انگاری هزارتا احساسات مختلف داری ولی وقتی مدیریت نکنی می‌شی یکی مثل من که هی بهم می ریخت... من واقعا تو این چند روز خیلی عوض شدم... واقعا هوش مصنوعی عالیه اگر ازش درست استفاده بشه... راستش یه سری مسئولیت‌ها و یه فایل های بزرگ باز تو ذهنم داشتم، تا یه حدی کم کردم، مثلا مسئولیت یه کانون یاریگران دانشگاه باهام بود که ازش کنار کشیدم، تو نشریه بخش علمی دبیر اصلی بودم کشیدم کنار، و اخیرا تا حد زیادی با یه گروه مشاوره تحصیلی آموزشش رو رفتم جلو ولی ادامه ندادم، انصراف دادم. حس کردم هنوز شرایط قبول یه چیز جدید رو ندارم.

خیلی آدم توانا و با استعدادی هستم ولی نمی‌تونم ازش استفاده کنم و تهش هیچی... و ریشه این مشکلات رو پیدا کردم و الان دارم با تمرکز روش حلش می‌کنم. من وقتی اعتمادبه‌نفس نداشته باشم من وقتی استقلال فکری نداشته باشم قطعا کم میارم.

واقعیتش خیلی موقعیت‌ها از دست دادم و پشیمونم ولی باز هم درس‌های خوبی ازش گرفتم و تا وقتی درس رو عملی کنم حسرتی ندارم. من عاشق سریال دکتر رمانتیک دکتر کیم هستم، چرا؟ چون واقعا زندگیم رو عوض کرد با حرف‌هاش... من همیشه آدم خیلی وابسته‌ای بودم، و همون‌قدر هم درهم‌برهم و بهم‌ریخته... خب از پست‌های قبلی من معلومه همه‌چیز.... ولی چند روز پیش یه تیکه از این سریال یادم افتاد و دلیل و جواب خیلی سوالات و مشکلاتم رو پیدا کردم... اون این بود که من همیشه به دنبال جواب‌های دیگران به سوالاتم بودم، به دنبال تایید و نگاه و جواب دیگران به زندگیم بودم. و همیشه کوتاه اومدم و ترسیدم.

دیگه تصمیم گرفتم شجاع بشم، مثلا یه دوره قراره برم مشهد، ادامه دوره سال قبله، مامان مثل همیشه مخالفت کرد، گفتم نرم ناراحت می‌شم، و تو دلم گفتم دیگه تصمیم گرفتم برای خودم زندگی کنم مامان، من نمی‌خوام برای تو زندگی کنم من نمی‌خوام تو رو زندگی کنم من نمی‌خوام آرزوها و خواسته‌های تو رو زندگی کنم... من آدم مستقلی هستم و آخرین رشته‌های وابستگی هم داره قطع می‌شه...

می‌خوام برای خودم یه دفترچه بخرم، بعد هر چی دلم می‌خواد، یا هر چی آرزو و رویا دارم بنویسم و ببینم واقعا از زندگی چی می‌خوام و واقعا دارم دقیقا برای چی زندگی می‌کنم؟؟؟ من هدف و رسالت اصلی رو می‌دونم، ولی باید زندگی کنم یا نه؟ پس تصمیم گرفتم برم دنبال خودم، و خودم رو پیدا کنم... نمی‌دونم خودم رو کجا گم کردم یا کجا جا گذاشتم و می‌خوام خودم رو که یادم نیست کی گمش کردم پیدا کنم و دستش رو بگیرم و با هم زندگی کنیم... یه زندگی پر از خدا و اهل‌بیت و شهدا 🥹❤️

از درون خیلی پر از هیجان و انگیزه و انرژی مثبتم😍🌱

واقعا انقدر خشونت؟ انقدر وحشی‌گری؟ انقدر پست بودن؟ چی شد این‌طوری شدید؟ نگید تقصیر فلان و فلان... ولی هضم این حجم از وحشی‌گری سخته برام... داعش رو روسفید کردید شما... واقعا این که می‌گفتن داعش بیاد فلان می‌کنه شما بدتر از اون رو کردین... عادی کردن این چیزها فردا خودتون رو گرفتار می‌کنه... قسمت آخر سریال مختار رو ببینید... اون‌هایی که پشت مختار را خالی کردن فرداش سر همه‌شون قطع شد... آره انسانیت بفروشی فردا بدتر از این سرت میاد... واقعا این جوون چه کرده بود که بخوای زنده زنده قلبش رو دربیاری؟ اون ۴تا نظامی رو گفتین که نظامی و این حرف‌ها... برای این چه توجیهی دارید؟ چقدر آدم می‌تونه حروم‌لقمه و حروم‌زاده باشه... واااااای یاد هند جگرخوار افتادم... واقعا ژن هند و معاویه به شما افتاده... بعد میاین شعار انسانیت می‌دید؟ دهه ۶۰ رو تداعی کردید برامون ! همونایی که پوست جوون‌ها رو می‌کندن و با آب‌جوش و اتو شکنجه می‌کردند و شما بچه‌های همون‌ها هستین... واقعا وقتی خدا می‌گه که پست‌تر از حیوان و بدتر از شیطان امثال شماها هستین... با من از انسانیت حرف نزنین... واقعا دل هر کسی رو به خون میاره این کارها... بعد قیافه متمدن و ژست روشنفکری و ضد اسلامی می‌گیری برای من؟... تو چی از اسلام فهمیدی آخه حروم‌زاده... از شما که غیر خط فکری وحشی‌گری و قتل و آتیش زدن و فحش جنسی و تجاوز چیزی ندیدم... انقدر از امثال شماها و سطلی‌ها و پهلویچی‌ها و رجوی‌زاده‌ها متنفرم که حدی نداره... یکیش داداش خودم، جوری بعد حرف‌هام چپ‌نگاه می‌کنه انگار من بودم پسر مردم رو زنده زنده قلبش رو درآوردم... سکوت کردن جرمه طرفداری هم که دیگه خود قتله... خدا لعنتشون کنه... تا روز قیامت...

پ.ن: منتظر فحش‌های جنسی و تکراری و طوطی‌وار سطلی‌ها هستم :) انتظار دیگه‌ای نیست چون خیلی وقته که رو شده همه‌چیزتون بی‌وجدان‌ها

یکی از لقب‌هام بولدوزر هست😅یعنی هیچی حریفم نیست... و می‌خوام یه لقب جدید برای خودم بذارم😌اون هم فرمانده هستش، فرمانده زندگیم و فرمانده احساساستم😍✊️دوستشون دارم🤭

وای سلاام😅می‌خواستم فردا برگردم پست بذارم ولی خب دوام نیاوردم... یکی نوشته بود نرو وقتی انقدر نوشتن خوبه، و خوشم اومد از نظرش🫠یکی خیلی قبلا بهم گفته بود بلاگفا جاذبه داره بری بالاخره برمی‌گردی😁هرچند قصد رفتن طولانی یا همیشگی نداشتم...

دوستان اومدم، راستش می‌خوام ماشینم رو روشن کنم، بنزین بزنم و بشم گردوی سابق گردویی که معروف به بولدوزر بود😎✌🏼

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

یاحیدرررررررر❤️‍🔥

نیاز دارم یه مدت از همه چیز فاصله بگیرم... یه مدت نمیام بنویسم... شرمنده... برگشتم هم می نویسم هم به نظرات جواب میدم... واقعا از نظر روانی خسته و تحت فشارم... یاحیدر

زیاد اهل اینستا نیستم... جوش مسمومه... ولی دوست دارم وقتی می رم توش مفید باشه... امشب هر کی دوست آشنا غریبه معروف کم معروف هر کسی چرت و پرت محض گذاشته بود هر کسی اضافی حرف زده بود آنفالو کردم... وقتی یک عقلش رو بده دست رسانه و صرفا ببخشید مثل گاو باشه و سواد نداشته باشه من یکی حوصله اش رو ندارم... انرژیم رو می گیره... کلا پاک کردم... به مرور انجامش بدم خیلی خوب می شه... چرا باید پیگیر یه سری آدم به دردنخور باشم که هیچی حالیش نیست... واقعا عصبی ام... سرم خیلی درد می کنه روز سختی داشتم... جو باز بد شده... خیلی خسته ام

سلام... امروز باشگاه بدمینتون داشتم خیلی خوب بود... برگشتم خونه مامانم از اول شروع کرد سر گم شدن کارتش توسط آبجیم هی سر آبجیم داد زدن... بداخلاقی و بی احترامی و داد زدن پشت سر هم... واقعا عصبی شدم... نمی دونم چرا مامان و باباها نمی خوان درک کنند ما بچه ها هم بی دغدغه و با خیال راحت نیستیم... فکر می کنند داریم خوش می گذرونیم... یه کم میام اتاق و یا مشغول می شم مامانم غر پشت غر که کار نمی کنی... پاشو کار کن بیکار نشستی.... وقتی می گم مامان من کار و برنامه دارم اصلااااا توجه نمی کنه... من کار می کنم کمک می کنم ولی خودمم حریم شخصی دارم خب... فکر می کنه من لم دادم تو گوشیم بیخودی اکسپلور اینستا می بینم یا غرق سریالم... مامان من بیشتر از تو سرم شلوغ نباشه کم تر هم نیست... هزارتا فکر و خیال دارم درگیر خیلی چیزهاممم... من منکر سختی کار خونه و مسئولیت زندگی اونا نیستم و اتفاقا درک هم می کنم... میتونم مثل دوستام اذیتشون کنم ولی سرم تو زندگی خودمه... دارم روی خودم کار می کنم... کاش احترام بذارن به آدم... نخواستیم کمک حال باشن حداقل کاری باهام نداشته باشن.... به شب و روز و خواب و تحلیل های من گیر می دن و ضدحال می زنند... هعی... واقعا دارم منفجر می شم... فکر کن بیای خونه گند بزنن به کل حال خوبت که با خستگی و بدن درد اومدی و می خوای یه کم استراحت کنی... حال خوبشون برای بقیه است برای من فقط بداخلاقی هاشون

این که ببینی استادی که دوستش داری(عاشقش نیستم، بهش ارادت دارم) بهت پیام داده و پیگیرت شده، حالت رو پرسیده و می‌گه کمک نمی‌خوای، و انقدر حالت رو خوب کنه عادیه؟🥹وای از ۱شنبه عصر تا الان ذوق مرگم... آخه چرا یه آدم باسواد بیاد از یه دانشجو که همیشه مثل گربه سرگردان دنبالش رفته تا ازش یاد بگیره و بهش چسبیده، یه خبر بگیره؟؟؟ واقعا نباید انقدر ذوق کنم🫠

چقدر درد گوشم روی اعصابمه، رفتم ۱۲ میلیون خرج کردم دندون عقلم رو جراحی کردم، و یکی رو کشیدم، ولی باز گوش سمت راستم درد می‌کنه، شنبه هم برم باز ۱۲ میلیون بدم تا دندون عقل سمت چپم رو جراحی کنم و اون یکی رو بکشم راحت بشم... خوب نشدم مجبورم دوباره برای گوشم حسابی خرج کنم... واقعا دردش روی اعصابمه... عصبیم می‌کنه....

امروز رفتم کاراته، راستش مثل سابق حال نمی‌ده... صرفا زوری می‌رم انگار... همه بچه‌ن و حریف تمرینی ندارم... ولی بدمینتون حال می‌ده، این هم بگم فردا رفتم بدمينتون حریف قوی برمی‌دارم یه کم به چالش کشیده بشم تا ضعف‌هام رو بفهمم... باید یه کم فیلم تمرینی ببینم تا تو باشگاه قوی‌تر ظاهر بشم... بالاخره سابقه دارم هر چند خیلی وقته فاصله گرفته بودم...

امروز یه خواب خیلی قشنگی دیدم که شاید تا آخر عمرم بشه بشه جز خواب‌هایی که وقتی بهش فکر می‌کنم حالم رو خوب کنه... هر چند دلتنگ‌تر می‌شم...

چقدررررر دلم تهران و خونه داییم کوچیکم و نوه‌هاش رو می‌خواااااادددد... دلم محبت‌ها و مهربونی‌هاش رو می‌خواد... خیلی دلتنگم... کاش نزدیک بودن یا کاش پول داشتم🚶🏻‍♀️مرداد گرم و بی‌پولی رو در پیش دارم... از کارهای مجازی هم چیزی گیرم نیومد... یه گروه مشاوره برای استخدام ۸۰میلیون سفته خواسته😐خب آخه انقدررررررر... اون یکی ۱۰میلیون خواسته خوبه باز... آخه ۸۰میلیون رو نمی‌تونم هضم کنم...

فردا باید بشینم روی موضوعات نشریه کار کنم تا بتونم برای مقاله و خبرنویسی و یادداشت علمی موضوع عالی و جذاب پیدا کنم... مجبورم با اون پسر پارسا مغروره حرف بزنم... خیلی سرسنگینه و جوری رفتار می‌کنه حس حقارت می‌گیرم انگار اون همه چی بلده و من هیچی 🫥 هر چند کارش خوبه و کار منم بهش گیره🚶🏻‍♀️

برم بخوابم خسته‌م☹️✊️شب خوش

تا مجردیم می‌گیم کاش متاهل می‌شدیم، تا ازدواج می‌کنیم دلمون برای دوران مجردی تنگ می‌شه... تا خونه‌ایم دلمون می گیره و دلمون سفر و گردش می‌خواد تا می‌ریم جایی می‌گیم هیچ جا خونه خود آدم نمی‌شه... تا کودکیم می‌گیم بزرگ بشیم و همین که بزرگ می‌شیم می‌گیم کاش بچه بودم هنوز... زمستون و پاییز میاد ناله‌هامون می‌ره بالا و منتظر بهار و تابستون، همین که این ۲تا میاد بهونه و گیر دادن و ناله از گرما و فلان بیشتر می‌شه... تا خونه پدر و مادریم باهاشون سر ناسازگاری داریم و همین که مستقل شدی هر روز زنگ و رفتن که وای کاش پیش شما نزدیک شما بودم... تا بچه نداریم پیگیر اینیم که بچه بیاریم همین که میاد هیچ جوره باهاش کنار نمیایم و پشیمون می‌شیم و غر می‌زنیم🫠 تا دانش‌آموز و کنکوری هستیم می‌خوایم بریم دانشگاه و سرکار ولی همین دوران تموم شد و وارد جامعه شدیم می‌گیم کاش دغدغه‌م همون دانش‌آموزی و درس و کنکور بود🥲 راستی یه سوال؟ پس کی قراره زندگی کنیم؟ کی قراره طعم زندگی رو بفهمیم و بچشیم؟ شده یه کم متوقف بشیم و ببینیم کجای زندگی هستیم و دقیقا از جون زندگی چی می‌خوایم؟ شده تصمیم بگیریم زندگی کنیم؟ استفاده کنیم؟ و نفس بکشیم؟ دقت کردی آخرین باری که خودت و درونت رو دیدی کی بود؟ یا آخرین بار کی بود به خودت توجه کردی به خودت محبت خالصانه کردی؟ شده یه بار دلت برای خودت بسوزه؟ بگی چقدر خودم رو اذیت می‌کنم!!؟؟ شده به خودت بیای و ببینی چیزی از خودت نمونده و شاید خیلی وقته مُردی و خبر نداری☹️💔!!! ما تا خودمون رو پیدا نکنیم، حتی اگر بهترین زمان و مکان هم باشه باز غر می‌زنیم و منتظر شرایط بهتریم... انسانی طمع‌کار و بی‌نهایت طلب لطفا بیدار شو و به خودت نگاه کن... شاید نیاز باشه خودت رو ببری بیمارستان تا احیات کنند و به هوش بیای!! نذار انقدر آخرین بازدیدت از خودت دیر بشه که مجبور بشی اکانتت رو پاک کنی و بشی یه جسم بی‌روح و بی‌وجدان مرده که صرفا ریه‌ش داره نفس می‌کشه!!! انسان بدون خدا انسان بدون خودسازی انسان بدون اهل‌بیت یک جسم توخالی هستش :) خواستم بگم ممنون می‌شم به خودت بیای و زندگی کنی و خودت رو بسازی... گذشته رو بذار کنار و فقط درس و تجربه‌هاش رو بردار... از الانت بهره ببر و استفاده کن... آینده هم قراره تو و خدا باهم بسازید پس نگرانش نباش... وابستگیت رو کلا قطع کن و بشو مستقل مستقل و بنده خدا❤️ به فکر خودت و خانواده آسمانیت باش... رویاهات آرزوهات منتظرتن رفیق یاعلی

اصلا تمرکز ندارم... خیلی کم صبر شدم... نمی تونم یک جا بشینم و یک کار ثابت انجام بدم و تمومش کنم... همه اش پراکنده و نصفه انجام می دم... مثلا دارم زبان می بینم یهو وسطش میام گوشی رو چک می کنم یا یه کار دیگه انجام می دم.... کیفیت و بازدهی کارم خیلی اومده پایین... حس می کنم مغز و ذهنم کند شده چرا؟ چون پوشه های زیادی توش بازه و خیلی فکرم شلوغ و بهم ریخته است... می خوام تمرین کنم فقط یک کار انجام بدم و به مرور بیشترش کنم... زمان مطالعه کنکور آدم برنامه مشخصی داشت و می دونست چقدر خونده و چیکار ها کرده ولی الان انگار حس می کنم دارم درجا می زنم... تصویر مشخصی از خودم و برنامه و کارهام ندارم... باید شفاف سازی کنم... مثلا امروز انقدر کتاب خوندم انقدر فلان کردم... دارم تنبلتر و خشکتر می شم... باید به خودم سخت بگیرم تا حرکت کنم... خیلی پرش فکری و ذهنی دارم... باید افکارم رو ثابت تر کنم... من فقط 1سال وقت دارم که خودم رو بهترین نسخه کنم. چون سال بعد می رم مدرسه و اولین سال معلمی من حساب می شه... واقعا باید تلاش کنم و برای ارشد هم سخت بخونم تا بتونم تهران بیارم... کاش راهی بود با استاد خوش چشم و زرشناس و غلامی و زادبر مستقیم ارتباط بگیرم و باهاشون برم جلو... واقعا دلم یه تحول یه تغییر اساسی می خواد.... کاش بتونم تو زندگیم یه انقلاب بزرگ کنم و بشم همونی که می خوااااام :) تا کی رویاپردازی تا کی خیالبافی :/ خسته شدم... باید حرکت کنم... برای حرکت باید تمرکزم و برنامه هام رو تقویت کنم... الان خسته و فرسوده ام ولی متوقف نشدم :)

عصر جلسه با نشریه دارم باید موضوع اعلام کنم برای بخش علمی خودم... موضوع خاصی در نظر ندارم ولی خب یه سری چیزها نوشتم و امیدوارم به راحتی قبول کنند چون حوصله سروکله زدن ندارم